Hoe paddestoelen worden geplukt in Duitsland

De herfst is nog ver weg, maar in Rusland wordt gediscussieerd over de regels voor het plukken van paddenstoelen, hoewel, zoals blijkt, de veranderingen niet gelden voor wie voor zichzelf plukt. Hoe gaat het in Duitsland?

Duitsers houden van champignons. Om ze op te eten. De meesten kennen alleen paddenstoelen, maar voor een echte paddenstoelenjager die elk weekend in het seizoen naar het bos gaat, zijn het helemaal geen paddenstoelen: ze zijn kunstmatig gekweekt, er is geen speciale smaak… En bovendien (mensen die mij kennen zullen dat begrijpen), is het zoeken en vinden van paddestoelen een waar genoegen. Ze schillen en koken is minder aangenaam.

Naar de winkel voor paddestoelen

Duitsers, op enkele uitzonderingen na, kopen geen paddestoelen. Niet dat zij altijd genoeg vlees hadden en niet door het bos hoefden te scharrelen op zoek naar eiwitrijk voedsel, of om een andere reden, maar zo’n traditie is er niet. En als je vandaag in Duitsland een man met een emmer en een stok tegenkomt, zal het bijna zeker iemand uit Oost-Europa zijn. Ik heb ooit een Italiaan ontmoet in de Duitse bossen, maar hij was op zoek naar eekhoorntjesbrood voor zijn restaurant. Wel, de overgrote meerderheid van de Duitsers koopt liever paddenstoelen dan dat ze naar het bos gaan.

In restaurants is eekhoorntjesbrood daar een delicatesse. Entrecote met champignons kost in een goed, maar zelfs niet „sterren“ restaurant in Duitsland 25-30 euro. Op de groothandelsmarkt kost een kilo eekhoorntjesbrood uit Tsjechië of Polen 12-15 euro, maar fijnproevers geven de voorkeur aan geurig en supervers binnenlands, dat wil zeggen Duits. Daarom kopen restauranthouders in Duitsland geselecteerde boleten bij „mijnwerkers“ voor 20-30 euro per kilo. Het is een aangename en gemakkelijke zaak voor wie paddestoelen weet te plukken en de plaats kent. Van tijd tot tijd kom je in de Duitse bossen paddenstoelenplukkers tegen die „commercieel“ georiënteerd zijn, met hun enorme rugzakken op hun schouders en volle emmers in hun handen. De communicatie tussen hen verloopt meestal in het Russisch, Oekraïens of Pools.

Trouwens, in Duitsland kan men voor dergelijke „handel“ beboet worden. Paddestoelen zijn immers belangrijk voor het milieu en worden beschermd. Volgens de Duitse milieuwetgeving mag slechts een „redelijke“ of „kleine“ hoeveelheid champignons worden geplukt „uitsluitend voor eigen gebruik“. Wat betekent „redelijk“? Anderhalf tot twee kilo per persoon. Artsen raden sowieso af om meer dan 250 gram paddenstoelen per week te eten, vanwege het relatief hoge gehalte aan zware metalen.

En toch zijn er paddestoelenplukkers in Duitsland, als ik het zo mag zeggen, ook onder de „autochtone“ bevolking. Dit zijn vooral de relatief jonge mensen. Veel van deze mensen wonen in het oosten van het land, vooral omdat zich daar, dicht bij de grens met Polen en Tsjechië, een van de drie grootste champignonkwekerijgebieden van Duitsland bevindt. De andere twee, volgens de officiële paddestoelenatlas, zijn de beboste uitlopers in Beieren en de bossen van de Eifel tussen de Rijn en de Moezel. Vanuit Bonn, waar Deutsche Welle is gevestigd, is de paddestoel Eifel slechts 50 kilometer verwijderd, tot groot genoegen van fervente paddestoelenplukkers zoals ikzelf en enkele van mijn collega’s.

Pas op voor beukenzwammen

Nu we het daar toch over hebben, het is niet nodig om te raden of het weer goed is voor paddestoelen. En je hoeft geen vijftig kilometer te reizen om te weten of ze er zijn (of god verhoede, als ze er niet zijn). Er is een speciale website Pilz-Ticker-NRW, waar u kunt lezen, wie, wat en waar verzameld. En zelfs met foto’s. Natuurlijk geeft niemand zijn speciale plaatsen prijs, maar wat is de situatie in deze of gene streek en het bos, zul je leren. Bovendien bieden goed geïnformeerde paddestoelenplukkers speciale rondleidingen aan (uiteraard gratis) voor geïnteresseerde niet-ondernemers die niet weten welke paddestoelen ze moeten plukken en waar ze naartoe moeten. Dergelijke excursies zijn vooral populair bij gezinnen met kinderen.
Georg Simrok is een uitstekend voorbeeld van een Duitse champignonplukker. En niet zomaar een paddenstoelenplukker, maar een expert die rondleidingen door het bos organiseert voor degenen die nieuw zijn in het gebied.

En dit is zeker niet de enige „paddestoelen“ website op het Duitse internet. Bovendien zijn er in Duitsland zelfs verscheidene verenigingen en vakbonden van champignonplukkers. De belangrijkste, zogezegd officiële organisatie – dat is de Duitse Mycologische Vereniging (Deutsche Gesellschaft für Mykologie), op de pagina waarvan u bijvoorbeeld kunt vernemen dat er in Duitsland ongeveer zesduizend soorten paddestoelen bestaan, waarvan er slechts enkele tientallen „beslist eetbaar“ zijn. Bijzonder vermeldenswaard zijn eekhoorntjesbrood, cantharellen, rode kapucijners, boterzwammen, champignons en morilles. Mycologen zijn voorzichtiger met wilde boleten, omdat ze gemakkelijk verward kunnen worden met soortgelijke futen. Nou, dat is voor degenen die het niet weten, maar jij en ik wel…

Schreibe einen Kommentar